صبر خدا

عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم.......

خدایا شاکرم
نویسنده : gole sorkh - ساعت ۱۱:٤٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳ آبان ۱۳۸۸
 

سلام به دوستان وبلاگیم

امیدوارم حال همگی خوب باشه

بعد از یه غیبت طولانی دوباره برگشتم

اینبار با یک خبر خوب.واون اینکه اگر خدا بخواد دارم مادر میشم.به امید خدا دو ماه دیگه نی نی گولوی نازم به دنیا میاد.واز این به بعد میخوام این وبلاگ رو به اون اختصاص بدم.

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش       

                                                                                      میسپارم به تو از دست حسود چمنش

تا دیداری دوباره یا علی.......


 
 
 
نویسنده : gole sorkh - ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ اسفند ۱۳۸٧
 

گفتگوی میهمان با میزبان

 من فراری بودمو کشوندیم                                         

                               با بدیهام تو خونت نشوندیم

به کسی چه مربوطه خوب یا بدم                               

                                          برا صاحبخونه مهمون اومدم

اگه اون دوسم نداشت رام نمیداد                            

                                           من بد رو تو خونش جام نمیداد

آخه من کجا طواف این خونه                                   

                                           قربون لطف تو ای صاحبخونه

اومدم بلکه منو عوض کنی                                       

                                         این مریضو بری از مرض کنی

اومدم این دل آلودمو شستشو بدی                       

                                             من بی آبرو رو شاید تو آبرو بدی

خونه کریم مگه کسی شناسایی میشه      

                                     وقتی در وابشه از خوب وبد پذیرایی میشه

هر چی هستم به علی و بچهاش وابسته ام      

                                          عمری میان این سوخته دلا نشسته ام

دلم از حرف تو تشویش نداره                                

                                              بدن ضعیف ما طاقت آتیش نداره

اومدم آشتی کنم با تو به مولا،آخدا                           

                                                دستمو رد نکنی مهمونتم،آخدا

به علی روشو ندارم با تو روبرو بشم                        

                                               اما چی بگم اگه نگم خدایا، آخدا

هرچه من بد میکنم بازم تو خوبی میکنی      

                                      نه با من با همه کس خوب میکنی تا،آخدا

بدیمو قبول دارم تو از خوبیت به روم نیار                     

                                               که بلند پیش تو دیوار حاشا آخدا

تو که بیشتر از خودم تو مردم آبروم دادی                     

                                              جان مولا نزنی پرده مو بالا آخدا

اگه میخواستی نبخشی منو ،آشتی نکنی                

                                             چرا از خونم آوردیم اینجا آخدا

توی این آفتاب سوزان تو آوردی برا چی                    

                                                که نجاتم بدی از آتش فردا آخدا

اگه میخواهی به جهنم ببری واهمه نیست    

                                       اما یک جایی ببر که دشمن فاطمه نیست

             

 

 

پاسخ میزبان

دلت را خانه ما کن،مصفا کردنش با من

                                   به ما درد غم افشا کن،مداوا کردنش با من

اگر درها به رویت بسته شد غمگین مشو

                              ای دل،در این خانه دق الباب کن،وا کردنش با من

به ما گو حاجت خود را،اجابت میکنم آنی

                                   طلب کن هر چه میخواهی،مهیا کردنش با من

بیفشان قطره اشکی که من باشم خریدارش

                                     بیاور قطره ای اخلاص،دریا کردنش با من

بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را

                                   بیاور نیک و بد را،جمع و منها کردنش بامن

اگر گم کرده ای ای دل،کلید استجابت را

                                     بیا یک لحظه با ما باش،پیدا کردنش با من

اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت

                                   تو برگ توبه را بنویس،امضا کردنش با من


 
 
عجب صبری خدا دارد
نویسنده : gole sorkh - ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٩ بهمن ۱۳۸٧
 

به نا م  او  که هر چه داریم از اوست

 فعالیت وبلاگم را با شعری زیبا از شاعر خوش طبع جناب آقای معینی کرمانشاهی آغاز میکنم:

 عجب صبری خدادارد !

اگر من جای او بودم

همان یک لحظه اول که ظلم را میدیدم از مخلوق بی وجدان

جهان را با همه زیبایی و زشتی به روی یکدگر ویرانه میکردم

عجب صبری خدا دارد !

اگر من جای او بودم

 که در همسایه صدها گرسنه چند بزمی گرم عیش و نوش میدیدم

نخستین نعره مستانه را خاموش ،آن دم بر لب پیمانه میکردم

عجب صبری خدا دارد !

اگر من جای او بودم

که میدیدم یکی عریان ولرزان دیگری پوشیده از صد جامه رنگین

زمین و آسمان را واژگون مستانه میکردم

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

نه طاعت می پذیرفتم نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده

پاره پاره در کف زاهد نمایان سبحه صد دانه میکردم

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

برای خاطر تنها یکی مجنون صحراگرد بی سامان

 هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو آواره و دیوانه میکردم

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

به گرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان

سراپای وجود بی وفا معشوق را،پروانه میکردم

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم

به عرش کبریایی با همه صبر خدایی تا که میدیدم عزیز نا بجایی

ناز بر یک ناروا گردیده خواری می فروشد

گردش این چرخ را وارونه بی صبرانه میکردم

عجب صبری خدا دارد !

اگر من جای او بودم 

که میدیدم مشوش عارف و نامی ز برق فتنه این علم عالم سوز مردم کش،

بجز اندیشه عشق و وفا معدوم هر فکری در این دنیای پر افسانه میکردم

عجب صبری خدا دارد!

چرا من جای او باشم

همین بهتر که او خود بر جای خود بنشسته و تاب تماشای

تمام زشتکاری های این مخلوق را دارد وگرنه من به جای او چو بودم

یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل وفرزانه میکردم ؟

عجب صبری خدا دارد ! 

 

 

معینی کرمانشاهی